PORADY

JAK NAUCZYĆ DZIECKO SZNUROWANIA BUTÓW?

Zawsze gdy przychodzi wrzesień myślę o przedszkolakach i dzieciach idących do szkoły. Wiem, jak bardzo stresujące są pierwsze dni w nowym otoczeniu, zarówno dla dzieci, jak i ich rodziców. Wiele dzieci idąc do szkoły nie potrafi jeszcze zawiązać sobie butów. Ten artykuł jest z myślą o nich.  

Przed próbą nauki sznurowania butów należy uzbroić się w cierpliwość i wybrać odpowiedni moment, gdy mamy dużo czasu i jesteśmy spokojni. Nauka zawiązywania butów to trudne zadanie. Jednym dzieciom przychodzi z łatwością, drugim przysparza wielu trudności, ćwiczeń i wytrwałości. Wiem, wiem, są buty na rzepy, ale chyba warto nauczyć dziecko sznurowania. Jak każda nauka u małego dziecka powinna odbywać się poprzez zabawę. Jeśli nie mamy butów ze sznurówkami kupmy same sznurówki i spróbujmy na bucie. Dziecko nie będzie się wtedy stresowało, że nie zdąży zawiązać buta i potraktuje naukę sznurowania jako świetną zabawę ze sznurówkami. Warto wykorzystać do nauki następujący wierszyk:

Były sobie dwie myszki Miki i Piki. Miały długie ogonki – dziecko trzyma oba sznurowadła.

Zamieniły się miejscami – dziecko krzyżuje sznurówki.

Jedna myszka weszła do norki – wkładamy jeden koniec sznurowadła w utworzone oczko.

 Druga ją zamknęła – zaciskamy supeł

Jedna wystawiła uszko – robimy z jednego końca sznurowadła małe uszko

 Druga ja okrążyła i wystawiła swoje – dziecko owija sznurówkę dookoła uszka i przez otwór wypycha drugie sznurowadło

  Przyszedł kot, złapał myszki za uszy i wyciągnął z norki – łapiemy palcami obu rąk za oba uszka i zaciskamy oba sznurowadła .

Jest jeszcze drugi sposób- dla niektórych dzieci łatwiejszy. Najpierw zaciskamy sznurówki, potem robimy dwa uszka, krzyżujemy uszka, jedno uszko przekładamy pod skrzyżowaniem, wyciągamy ucho i zaciskamy.

Warto mówić dziecku co robimy w danej chwili lub wykorzystać wierszyk, wymyślić swoją wersję itp. Dziecko będzie kojarzyło ruch z wierszykiem. Jedno zapamięta wierszyk i to ułatwi mu dalsze etapy wiązania, drugie zapamięta czynności, a zapamiętanie wierszyka będzie ćwiczeniem pamięci.

Ważne by się nie denerwować i nie krzyczeć na dziecko. Swoim spokojem pokazać, że umiemy sobie radzić z trudnościami, że wymaga to tylko czasu i ćwiczenia. Powiedzieć miłe słowo, zachęcać.

Życzę powodzenia. Uwierzcie mi – jeśli będziecie wierzyć, że Wam się uda to na pewno się uda!!! Uwierzcie także w swoje dziecko!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *